Nie masz ochoty na seks? Rzadziej osiągasz orgazm?

Zauważyłaś, że seks nie sprawia Ci tyle przyjemności co dawniej?

Dowiedz się co wpływa na Twoje libido! Sprawdź, w jaki sposób możesz ocieplić swoje intymne kontakty z partnerem!

 

Czym jest libido?

O libido (łac. żądza), czyli popędzie zwykło się mówić w kategoriach pobudzenia seksualnego i chęci zaspokajania potrzeb seksualnych. Można zatem przyjąć, że libido to potencja seksualna, czyli zdolność do reakcji seksualnych, a także wykonywania określonych funkcji takich jak rozpoczęcie, utrzymywanie i doprowadzenie do końca satysfakcjonującego stosunku płciowego. Kobiety charakteryzują się słabszą w stosunku do mężczyzn potencją seksualną.

Potencja seksualna pozostaje w dużym związku z pobudliwością seksualną, czyli reagowaniem organizmu na wpływy środowiska, jego podatność (łatwość) na reagowanie podnieceniem seksualnym (gotowością, łatwością powstawania podniecenia) pod wpływem bodźca działającego z zewnątrz, a także szybkość przebiegu reakcji seksualnych (np. szybkość osiągania orgazmu). Podobnie jak w przypadku potencji u kobiet pobudliwość seksualna jest zazwyczaj mniejsza – mężczyźni szybciej odczuwają podniecenie, szybciej w porównaniu do kobiet osiągają orgazm.

U kobiet na pobudliwość seksualną w dużym stopniu wpływają czynniki psychiczne, takie jak hamulce psychiczne czy słabsza wyobraźnia seksualna, a także sam partner seksualny, jego kultura, doświadczenie, uczucie jakim kobieta go darzy, i potrzeby, jakie zaspokaja.

powrót do góry

 

Skąd się biorą reakcje seksualne?

Na seksualność mają wpływ czynniki biologiczne psychiczne i społeczno-kulturowe. Do czynników biologicznych należą procesy biologiczne, fizjologiczne, specyficzne reakcje seksualne, powiązania anatomii z fizjologią wielu tkanek, narządów i układów organizmu człowieka. Prawidłowy przebieg reakcji seksualnych uwarunkowany jest działaniami układu neuroendokrynnego, hormonalnego, nerwowego oraz naczyniowego.

Prawidłowy przebieg reakcji seksualnych zależy od funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, który steruje funkcjami i przekazem informacji w organizmie. Tak więc na nasze reakcje seksualne mają wpływ neurotransmitery, takie jak adrenalina, noradrenalina, dopomina (wzmaga aktywność seksualną), serotonina (hamuje aktywność seksualną), acetylocholina, histamina, kwas asparaginowy, glutaminowy.

Wpływ hormonów na zachowanie seksualne kobiet jest zagadnieniem złożonym, gdyż poziomy hormonów płciowych ulegają okresowym zmianom w trakcie cyklu miesiączkowego, a także ciąży i laktacji, a także są modyfikowane przez czynniki psychiczne. Hormonami decydującymi o sile popędu płciowego są androgeny (u kobiet pochodzą głównie z nadnerczy). Estrogeny aktywizują seksualnie kobietę i zwiększają jej seksualną atrakcyjność, natomiast progesteron wywołuje działania przeciwne (obniża seksualną aktywność i atrakcyjność). Wydaje się, że największe nasilenie popędu płciowego kobiet powinno w cyklu hormonalnym przypadać na okres owulacji, jednak aktywność ta może być stłumiona czynnikami natury psychicznej, jak np. obawa przed niepożądaną ciążą.

powrót do góry

 

Cykl reakcji seksualnych

Reakcje seksualne przebiegają podobnie u kobiet i mężczyzn, jednak są bardzo indywidualnie zróżnicowane. Zależą także od stanu zdrowia, budowy, wieku, temperamentu i więzi partnerskiej.

Pierwszą, najdłuższą fazą jest faza podniecenia. Może być różnorodnie rozbudowywana (poprzez grę miłosną), przedłużana w czasie bądź przerywana. Jej przebieg u mężczyzn ma w zasadzie podobny przebieg - u kobiet charakteryzuje się różnorodnością w zależności od rodzaju, intensywności i czasu trwania bodźców seksualnych. Ponadto tempo przebiegu podniecenia jest różne u obu płci. U kobiet jest ono wolniejsze, wynika z odmienności fizjologicznych organizmu kobiecego, słabiej rozbudowanej wyobraźni erotycznej; ważną rolę pełnią tu uczucia jakim darzy partnera, wszelkie hamulce psychiczne oraz ciągłość i rytmiczność doznawanych bodźców dotykowych.

Po fazie podniecenia następuje faza plateau, w której wzrasta podniecenie seksualne. U kobiet rośnie napięcie mięśniowe, Pojawiają się skurcze mięśni twarzy i brzucha, łechtaczka zmienia swoje położenie, następują liczne inne zmiany fizjologiczne.

Podczas orgazmu u kobiet nasila się rumieniec seksualny, występują skurcze różnych grup mięśniowych, narasta częstość oddechu itd. Kobiety osiągają orgazm łatwiej i szybciej podczas masturbacji niż przy stosunku płciowym, gdyż przy masturbacji kobieta stymuluje szczególnie erogenne okolice narządów płciowych, dostosowując szybkość, czas trwania, nacisk i rytm stymulacji do własnych potrzeb.

Kobiety posiadają trzy szczególnie wrażliwe miejsca na stymulację seksualną: dwa w pochwie (przestrzeń Grafenberga – punkt G na przedniej ścianie pochwy, ok. 2 cm powyżej wejścia do pochwy, drugi w okolicy tylnego sklepienia pochwy) i jeden w łechtaczce (punkt żołędzi łechtaczki).

Znaczna większość kobiet uzyskuje orgazm w wyniku stymulacji samej tylko łechtaczki (60-80%), część kobiet podczas stymulacji kombinowanej (stosunek pochwowy, stymulacja łechtaczki, brodawek piersiowych, wyobraźnia seksualna), a 20-30% kobiet uzyskuje orgazm w czasie samego stosunku płciowego (pochwowego).

powrót do góry

 

Przyczyny niskiego libido u kobiet

Wśród czynników mających wpływ na obniżony popęd seksualny zalicza się zarówno czynniki psychogenne, biologiczne jak i społeczno kulturowe.

Do czynników biologicznych należą:

Do czynników psychogennych należą:

Do czynników społecznych należą:

powrót do góry

 

Libido a stres

W odpowiedzi na stres przysadka mózgowa uwalnia hormony stresu pozwalające na szybkie wydzielenie energii potrzebnej do obrony lub ataku, ale także większe ilości prolaktyny. Jest ona wydzielana zarówno w czasie orgazmu, snu, laktacji, w okresie noworodkowym oraz w pierwszych trzech miesiącach ciąży.

Gdy towarzyszy nam ciągły, chroniczny stres (jak na przykład przy cukrzycy), nasilają się objawy hiperprolaktynemii (wzrost stężenia prolaktyny) do których nalezą zaburzenia płodności oraz libido (zarówno mężczyzn jak i kobiet), zaburzenia produkcji estrogenów i testosteronu czy objawy zespołu przedmiesiączkowego.

Wysoki poziom prolaktyny zwiększa potrzeby emocjonalne i redukuje potrzeby o podłożu seksualnym. Wszystko to, za sprawą przetrwałego mechanizmu obronnego, który powodował, że mężczyzna opuszczając jaskinię i udając się na polowanie nie był narażony na pokuszenie przez kobiety.

Zarówno stresory bezpośrednio związane z życiem seksualnym (obawa przed zajęciem w ciążę lub usilna chęć zajścia w ciążę, podjęte leczenie niepłodności, osłabienie związku emocjonalnego między partnerami, ból związany z kontaktami seksualnymi, zaburzenia libido związane z niską oceną własnej atrakcyjności seksualnej, zaburzenia metaboliczne i psychiczne będące przyczyną zaniżonej oceny własnego ciała, a w konsekwencji wywołujące długotrwałe niedożywienie czy anemię) jak i takie, które nie są związane bezpośrednio z seksualnością: stresory dnia codziennego związane z coraz większą intensywnością życia i coraz wyższym tempem życia oraz cechy osobowościowe – wzmożone poczucie odpowiedzialności, bezradności, a także społeczno-kulturowe (np. dawniej kobieta miała przypisaną konkretną rolę społeczną – opiekunki domowego ogniska – dziś kobiety spełniają się równocześnie jako matki i żony jak również w pracy zawodowej) – te wszystkie stresory przyczyniają się zarówno do mniejszej ochoty na seks jak i ogólnie niższej satysfakcji z życia seksualnego.

W przypadku obniżenia libido spowodowanego czynnikami o charakterze psychicznym, takich jak stres warto sięgnąć po alternatywne, ziołowe metody leczenia.

powrót do góry

 

Libido a depresja

W Według niektórych badań nawet co drugi chory odkłada antydepresanty ze względu na problemy w życiu seksualnym. Z racji tego, że środki te wpływają na serotoninę, noradrenalinę czy dopaminę, mają niestety również wpływ na potencję. Aby łagodzić ich skutki uboczne polecamy produkty ziołowe, które również wpływają pozytywnie na dobry nastrój. Pamiętaj, aby przed użyciem leków skonsultować to ze swoim lekarzem.

powrót do góry

 

Libido a cukrzyca

U mężczyzn chorych na cukrzycę często zdarzają się powikłania związane z zaburzeniami funkcji seksualnych (zwłaszcza erekcji). U kobiet istnieje podobne ryzyko wystąpienia zaburzeń seksualnych, jednak ten problem zarówno w badaniach jak i w praktyce klinicznej jest mniej udokumentowany. Z najnowszych obserwacji wynika jednak, że ryzyko wystąpienia dysfunkcji seksualnych u kobiet chorych na cukrzyce występuje równie często jak u mężczyzn z tą różnicą, że u mężczyzn mają one podłoże zarówno psychogenne jak i organiczne, natomiast u kobiet przyczyną są głównie czynniki psychiczne.

Kobiety chore na cukrzyce najczęściej cierpią z powodu oziębłości płciowej, anorgazmii, bolesnych stosunków płciowych oraz pochwicy. Z obserwacji wynika, że kobiety chore na cukrzyce zgłaszające zaburzenia seksualne charakteryzują się negatywnym nastawieniem do własnej choroby, są w mniejszym stopniu zadowolone ze skutków terapii. Częstość występowania zaburzeń sfery seksualnej ma związek także z obecnością objawów depresji oraz oceną związku partnerskiego. U młodych kobiet chorych na cukrzycę przyczyną zaburzeń libido może być lęk przed niechcianą ciążą, poczucie mniejszej wartości związane z cukrzycą.

Poza czynnikami psychicznymi i hormonalnymi, zaburzenia seksualne u kobiet cierpiących z powodu cukrzycy mogą mieć również podłoże organiczne – upośledzone wydzielanie śluzu do pochwy, bolesne stosunki płciowe spowodowane częstymi stanami zapalnymi dróg rodnych itp.

Zaburzenia orgazmu u kobiet chorujących na cukrzycę pojawiają się zwykle po upływie 4-8 lat od chwili rozpoznania choroby. Postępują stopniowo: od spadku przeżywania orgazmu, zmniejszenia jego intensywności do całkowitego zaniku.

powrót do góry

 

Libido a menopauza

W organizmie dojrzałej kobiety po 40 roku życia obserwuje się fizjologiczne zmiany, które mogą negatywnie wpływać na jej seksualność. Następuje obniżenie czucia w strefach erogennych, skrócenie fazy orgazmu, zmniejszenie przekrwienia gruczołów sutkowych i skóry w czasie podniecenia, zmniejszenie nabrzmienia łechtaczki i zdolności podnoszenia warg sromowych. Główną przyczyną zaniżenia libido w czasie klimakterium jest spadek hormonów (głównie estrogenów i androgenów). Ze względu na suchość pochwy, która sprzyja różnym infekcjom, u kobiet w okresie menopauzy mogą występować podrażnienia, krwawienia z narządów płciowych czy bolesne nadżerki. Wiąże się to z niższą aktywnością seksualną, lękiem przed seksualnością oraz wiązaniem erotyzmu z negatywnymi odczuciami.

Z raportów socjoseksuologicznych wynika, że w wieku pomenopauzalnym obniżenie libido dotyczy 94%, obniżenie aktywności seksualnej – 88%, dyspareunia (ból w trakcie stosunku) – 39%, natomiast utrata satysfakcji z kontaktów intymnych dotyczy aż 100% badanych kobiet. Opisane wyżej dysfunkcje są – zazwyczaj – związane z obniżonym poziomem testosteronu. Należy jednak pamiętać, że stosowana wówczas terapia testosteronem może wywoływać działania niepożądane.

Należą do nich:

Alternatywą są zatem specyfiki ziołowe – zobacz polecane przez nas produkty.

powrót do góry

 

Jak sobie radzić z niskim libido?

W zależności od przyczyn niskiego libido u kobiet w medycynie stosuje się różne metody zwiększania potencji seksualnej. Lekarze ginekolodzy proponują zazwyczaj terapie hormonalne, które jednak powodują wiele skutków ubocznych (nadmierne owłosienie, zmiany barwy głosu, uszkodzenia wątroby). Często stosuje się też psychoterapię, jednak – jak wiadomo – skutki terapii nie są natychmiastowe a na jej powodzenie wpływa bardzo wiele czynników osobowościowych.

Skuteczne może okazać się tutaj ziołolecznictwo, stosowane z powodzeniem od wieków. Takie preparaty zwiększają zarówno pewność siebie w kontaktach intymnych, redukują napięcia związane ze stresem, skracają czas potrzebny kobiecie na osiągnięcie gotowości do współżycia, zwiększają ilość i siłę przeżywanych orgazmów. Polecamy produkty ziołowe renomowanej holenderskiej firmy Cobeco Pharma CV.

powrót do góry
Nowy sexshop w Warszawie